artikel

Diagnose Prikkelbaar Darmsyndroom – en nu?

Ben jij inmiddels ook prikkelbaar geworden door de diagnose Prikkelbare Darm Syndroom?

Dat is voor ons heel begrijpelijk. Het is namelijk een diagnose waar je weinig mee kunt. Het zegt niks over wat er aan de hand is en geeft alleen aan dat er medisch gezien geen duidelijke oorzaak te vinden is. Gelukkig kunnen wij je helpen!

Klachten patroon

Niet iedereen ervaart dezelfde soort, mate en frequentie van klachten, daarom is het belangrijk om de situatie altijd per persoon te beoordelen. De een ervaart een opgeblazen buik, buikpijn, diarree en moet soms met hoge aandrang richting het toilet. De ander ervaart obstipatie of een reactie op het eten van bepaalde voedingsmiddelen. Na verloop van tijd kunnen de klachten veranderen en/ of verergeren. Het vreemde is dat je in al deze gevallen dezelfde diagnose krijgt.

Veel voorkomend zijn:

– Buikpijn, buikkramp
– Zure oprispingen & boeren
– Misselijkheid & overgeven
– Opgeblazen gevoel
– Gasvorming
– Diarree en/of verstopping
– Een wisselend ontlastingspatroon waarbij je niet alleen wisselt tussen diarree en verstopping maar ook dagelijks niet of juist heel vaak naar het toilet moet
– Winderigheid

Wat is PDS

Regulier valt PDS of het prikkelbaar darmsyndroom onder de functionele darmstoornissen, omdat er geen afwijkingen aan de darm te zien zijn, maar deze te veel of juist te weinig bewegingen zou maken.

De S in PDS staat voor syndroom 

Een syndroom is niet een op zichzelf staande ziekte maar een verzameling van verschillende klachten en onderliggende problemen. 

Zo kunnen een verstoring van het immuunsysteem, bepaalde voedsel intoleranties of allergieën, een disbalans in je hormonen, de gevoeligheid van je zenuwstelsel, maar ook je psychische gezondheid én een verstoring in je darmflora of het microbioom ten grondslag liggen aan de klachten. Dergelijke verstoringen hebben een ongunstige uitwerking op je spijsvertering.

Wat doen wij eraan

Zoals je ziet zijn er diverse mogelijkheden waardoor iemand klachten ervaart die leiden tot de diagnose van het prikkelbaar darmsyndroom. Door gericht laboratorium onderzoek en onze kennis over de werking van het menselijk lichaam worden de losse puzzelstukjes een geheel waardoor wij de verschillende oorzaken en verbanden in jouw specifieke situatie helder krijgen. Hierdoor kunnen de PDS klachten volledig worden hersteld. 

Hoe doen we dat: Het begint allemaal bij voeding en leefstijl. Wat je eet vormt namelijk de brandstof en de bouwstoffen voor je lichaam. Dit is alles bepalend voor het goed kunnen functioneren van je lichaam en alles wat daarbinnen gebeurt. Een verstoring van het microbioom sporen we op via ontlastingsonderzoek. De aanwezigheid van belangrijke vitaminen, mineralen en eventuele voedsel intoleranties en allergieën onderzoeken we middels bloedonderzoek.

Regelmatig horen wij van onze cliënten dat ze in het verleden is verteld dat voeding geen enkele rol zou spelen bij de klachten die zij ervaren. Dit is natuurlijk grote onzin. Ten eerste is het per persoon verschillend of, en zo ja welke voedingsmiddelen mogelijk klachten veroorzaken. Ten tweede is het voor je buik echt beter om gezond te eten dan elke dag junkfood. Ga maar eens een week lang voor iedere maaltijd naar een snackbar, dan zal je ervaren dat voeding van grote invloed is op hoe jij je voelt en de energie die je in de dag hebt. Vertrouw dus ook op je eigen ervaringen met voeding, alleen jij kunt het verschil voelen.

Feitjes

– Naast PDS wordt de term IBS gebruikt, dit is afkomstig van het Engelse Irritable Bowel Syndrome
– Bij PDS ziet de Darm er anatomisch normaal uit, vaak wordt dit bepaald met een coloscopie
– PDS werd lange tijd gezien als een uitsluitend psychische aandoening
– Een ander woord voor verstopping is obstipatie of constipatie

artikel

Maagzuurremmers: waarom de oplossing juist het probleem kan zijn

Maagzuurremmers, wat zijn dat voor medicijnen? 

Ze doen precies wat de naam zegt: het remmen van de aanmaak van maagzuur, maar helaas is dat ook het begin van een heleboel andere ellende. Neem je ze in dan kun je namelijk voedingsstoffen veel minder goed opnemen en verteren. De huisarts schrijft ze zonder al te veel moeite voor en je kunt ze gewoon in het zelfzorgschap van de supermarkt kopen, maar is dit wel een goed idee? 

In de meeste gevallen is het namelijk helemaal niet te veel maar juist te weinig maagzuur wat de klachten veroorzaakt! Juist bij een tekort aan maagzuur blijft voedsel te lang in de maag en wordt het niet goed voorverteerd waardoor er gisting ontstaat in de maag. Deze gasvorming duwt het zuur omhoog waardoor je last krijgt van zure oprispingen, maagzuur, boeren en een opgeblazen buik. Neem je dan de maagzuurremmers in, dan maak je het probleem alleen maar groter. Daarnaast is het handig om op zoek te gaan naar de oorzaak waarom je te weinig maagzuur hebt. Dat probleem wordt met maagzuurremmers namelijk juist niet opgelost, het wordt eerder verergerd.

Functies van maagzuur

Maagzuur is een belangrijk spijsverteringssap dat in de maag geproduceerd wordt. Het bevat o.a. zoutzuur en is dus erg zuur. De maag zelf is d.m.v. een dikke slijmlaag goed beschermd hiertegen, maar de rest van je spijsverteringskanaal wordt er niet blij van. Denk maar eens terug aan hoe je slokdarm kan branden nadat je hebt over gegeven. 

Maagzuur heeft een aantal belangrijke functies zoals het kneden en fijnmalen van voedsel, doden van mogelijke ziekteverwekkers die je met je voeding binnenkrijgt zoals ongewenste bacteriën en het afbreken en voorverteren van eiwitten. Hiervoor moet er wel voldoende maagzuur aanwezig zijn en moet het de juiste zuurgraad hebben. Zuurgraad drukt men uit in pH, hoe lager de pH hoe zuurder. Je maagzuur moet een pH hebben van rond de 2.

Een gebrek aan maagzuur kan al voorkomen bij stress, een tekort aan voedingsstoffen, een beklemde maagzenuw door fysieke klachten (bijvoorbeeld nek- of schouderklachten). Maar ook door onrustig en gehaast eten of, in een ernstiger geval, de aanwezigheid van de maagbacterie Helicobacter Pylori. 

Klachten waarbij vaak maagzuurremmers worden voorgeschreven:

– opgeblazen gevoel
– brandend maagzuur
– oprispingen
– pijn tussen je schouderbladen
– hartkloppingen of
– darmklachten 

Ook worden maagzuurremmers voorgeschreven bij een maagzweer of lichte ontsteking van de slokdarm. Je symptomen zullen dan wel (tijdelijk) verminderen, maar de oorzaak blijft helaas onopgelost! 

Gebruik je maagzuurremmers te lang? Dan kun je te maken krijgen met botontkalking, vitamine B12 tekort, bloedarmoede of in ernstiger gevallen darmontstekingen en problemen met je nieren. Daarnaast ben je gevoeliger voor ziekteverwekkers, omdat er nóg minder maagzuur aangemaakt wordt en de zuurtegraad verstoord raakt. Misschien zijn maagzuurremmers dus niet een heel goed idee.

Wat doen wij?

Wij gaan zorgvuldig om met je gezondheid en gaan dan ook uitgebreid op zoek gaan naar de oorzaak van jouw klachten. Leefstijl- en suppletie adviezen maken deel uit van onze begeleiding. Zo kan je lichaam zichzelf herstellen en wordt je spijsvertering weer optimaal!

Feitjes

– Maagzuur klachten komen bijna altijd door een tekort aan maagzuur
– Te veel maagzuur komt bijna nooit voor!
– Een veel gebruikte afkorting voor maagzuur is HCL, oftewel Hydrochloride
– Zodra het water je in de mond loopt bij het zien en ruiken van of alleen al denken aan eten, wordt er al maagzuur aangemaakt door je lichaam! Dit heet de cephalische fase.
– De andere 2 fases waarbij maagzuur aangemaakt wordt zijn de gastrische en intestinale fase.
– De aanmaak van maagzuur staat veelal onder invloed van hormonen zoals: acetylcholine, gastrine, leptine, ghreline en cholecystokinine.
– Maagzuur is belangrijk voor het doden van bacteriën, parasieten en andere ziekteverwekkers.
– Een normale maagzuur PH ligt tussen de PH 1-3 en is dus erg zuur!

artikel

Diagnose luie darm

No Comments

Regelmatig worden we gebeld door mensen die last hebben van obstipatie. In veel gevallen zijn ze genoodzaakt om de ontlasting met veel laxeermiddel uit hun darmen te spoelen. Van de huisarts of internist krijgen ze vervolgens de diagnose van “een luie darm”.

 Maar wat is dat dan “een luie darm”?

Kun je die vergelijken met een 14-jarige puber die niks wil en tegendraads is? Een puber die je streng moet aanpakken of misschien wel een schop onder zijn kont moet geven om hem aan het werk te krijgen? Heeft je lichaam een chronisch gebrek aan laxeermiddel of is er een reden waarom je een luie darm hebt?

Met andere woorden, is er een reden waarom je darmen niet werken zoals ze zouden moeten werken?

Laat ik je eerst uitleggen hoe een darm normaal gesproken werkt. In je darmen is normaal gesproken sprake van peristaltiek. Dit is een knijpende beweging die ervoor zorgt dat de massa van voeding en later ontlasting door je darmen bewogen wordt. Dit is een peristaltische beweging. Dit gebeurt in heel je spijsvertering en dat begint al in je slokdarm.

Stel dat je een keer hebt overgegeven, dan was er een omgekeerde peristaltische beweging waardoor de inhoud van je maag werd terug gestuwd. Normaal gesproken is de peristaltische beweging natuurlijk van je mond richting je kont zodat het door de volledige spijsvertering geloodst wordt.

Om dit te kunnen doen moeten er spiertjes aanknijpen in je slokdarm en darmen. Hierbij is het hormoon serotonine van belang. Maar stel nou dat je lichaam niet voldoende serotonine kan maken. Dan heeft dit gevolgen voor de peristaltische beweging. Nu ontstaan er 2 mogelijkheden.

Obstipatie vanaf jongs af aan

Het is mogelijk dat er sprake is van een genetische afwijking waardoor je lichaam verminderd of helemaal niet in staat is om serotonine te maken. Dit heeft als direct gevolg dat de aansturing van je darmen niet juist verloopt. Met als gevolg dat je waarschijnlijk al je hele leven in meer of mindere mate last hebt van obstipatie.

Obstipatie die gaandeweg is ontstaan

In je darmen leven miljarden bacteriën ook wel darmflora of microbioom genoemd. Die horen daar ook. Als de samenstelling van je darmflora klopt, dit noemen we een symbiotische darmflora, dan zorgen deze bacteriën ervoor dat 80% van je lichaamseigen serotonine daar gemaakt wordt.

In onze praktijk zien we vaak dat door bijvoorbeeld een antibioticakuur een verstoring ontstaat in deze bacteriële samenstelling. Hierdoor ontstaat een dysbiose en je darmflora is dan minder in staat om serotonine te maken.

Dit heeft effect op de peristaltische beweging en daarmee aansturing van je darmen. Met als gevolg dat jij nu last hebt gekregen van obstipatie met als diagnose ‘een luie darm’.

Een arts kan dit probleem niet oplossen. Het enige wat de huisarts of internist kan doen is het voorschrijven van laxeermiddelen die de stoelgang nog enigszins laat verlopen.

Bij Darmspecialist hebben we alle onderzoeken en kennis in huis om deze klachten voor eens en voor altijd te herstellen. Zo onderzoeken we de samenstelling van je darmflora via gespecialiseerd ontlastingsonderzoek. En kunnen we middels DNA-onderzoek aantonen of er een genetische mutatie is die van belang is in de omzetting van serotonine en daarmee de werking van je darmen.

En natuurlijk hebben we alle kennis in huis om jou te leren hoe je deze klachten volledig hersteld. Zodat die luie darm weer lekker aan het werk gaat en jij dagelijks kan poepen.

artikel

Let’s talk about shit

Let’s talk about shit

Roelie: “Het allerleukste van mijn beroep is dat ik de hele dag praat over poep en bezig ben met poep. Niet letterlijk natuurlijk, je hoeft het niet in een potje mee te nemen maar als je bij mij op consult komt dan wil ik alles weten.

Hoe vaak je poept, hoe het ruikt, hoe het eruit ziet, of het wat gemakkelijk gaat of dat je een kwartiertje zit te kreunen, of je last hebt van diarree, of je knalwinden laat die nergens naar ruiken of dat je zo’n sneaky type bent die van die scheten laat die je niet hoort maar des te beter ruikt.”

Wat is goede poep dan?

Een goede keutel is als een rijpe banaan qua vorm en structuur en als het goed is glijdt ie er zo uit. Het allermooiste is dat je ‘m na het doorspoelen ook niet meer ruikt én dat je niet eens hoeft te vegen. Dat is zálig.

Maar wat dan als je van die poep produceert die vraagt om een halve rol wc papier, natte doekjes en een flinke borstelbeurt in de wc? Of als je een half uur nodig hebt, zit te kreunen, drukken, duwen en eindelijk, na een helse bevalling een klein keihard keuteltje produceert? Wat als je twintig keer per dag dunne poep hebt, soms naar de wc moet rénnen omdat er anders ongelukken gebeuren? Je rondloopt met schone kleren in de tas en als je ergens naar toe moet, van te voren al checkt waar de toiletten zijn?

Een diagnose – het is maar een etiket

Kans is vrij groot dat de dokter zegt dat je PDS hebt (prikkelbare darm syndroom). Dat is artsentaal voor ‘ik heb geen idee wat je hebt want mijn onderzoeken laten de oorzaak niet zien’. Is er dan ook echt niks te vinden? Of zoekt die dokter niet goed (genoeg)?

Als je mazzel hebt mag je naar het ziekenhuis voor meer onderzoeken. Dan kijken ze even met een camera in je darm (die voor de gelegenheid even wordt gepoetst) of het orgaan afwijkend is. Als ze een ontsteking zien krijg je, afhankelijk van de locatie, de diagnose Colitus Ulcerosa of Morbus Crohn. Met een diagnose en een recept voor de apotheek word je de wijde wereld weer in gestuurd, succes ermee.

Een paar hele belangrijke details worden volledig over het hoofd gezien, namelijk de verteringscapaciteit en de darmflora.Over vertering ga ik het in een andere blog hebben, nu gaat het even over de beestjes in je buik.

Beestjes in mijn buik?

Ieder mens heeft een eigen unieke dierentuin in zijn darm wonen in de vorm van bacteriën, dit heet je darmflora of darmmicrobioom. Eigenlijk is dat heel bijzonder want die 1,5 kg (!) bacteriën zijn verantwoordelijk voor de opname van voedingstoffen, voor het maken van lichaamseigen vitaminen, een groot deel van je immuunsysteem wordt geregeld door die bacteriën én ze maken ook nog eens een groot deel van je neurotransmitters, de boodschapper stofjes die ervoor zorgen dat je je happy voelt (of juist niet…).

Vandaar dat wij altijd een ontlastingsonderzoek laten doen. Dan weten we niet alleen welke beestjes jij hebt, maar ook of er toevallig verkeerde beestjes tussen zitten, of er misschien andere relschoppers aanwezig zijn (denk aan parasieten of schimmels) en of er ontstekingen zijn.

Ook handig om te weten: of je darmwand een beetje dicht is. Want als er een beest gaten in zit te knagen, of je darmwand is lek door bepaalde voedingsstoffen, dan wordt de situatie er niet beter op. Een ontlastingsonderzoek is dus een vrij eenvoudige manier (er hoeft geen naald in, je hoeft alleen maar even op een papieren bordje te poepen en een beetje poep in een buisje te stoppen) om heel veel informatie te krijgen.

Schaamte is nergens voor nodig

Wat een onderwerp zeg! Als je de hele dag over poep praat ga je vanzelf de schaamte voorbij. Laten we afspreken dat het heel normaal is om over poep te praten. Schaamte is nergens voor nodig, poepen doen we namelijk allemaal.

En kijk eens wat vaker achterom. Bewonder eens wat je lijf heeft geproduceerd en vraag je eens af of het eigenlijk wel goed is. Hoe is de structuur, hoe ruikt het, wat voor kleur zit eraan?
En wat nou als het er niet goed uitziet? Geen zorgen, dan zijn wij er voor je.