Parasiet

Darmklachten door een parasiet

Is jouw stoelgang regelmatig verstoord?

Een typerend kenmerk van een parasitaire belasting is een wisselende stoelgang. Vaak ervaart men meerdere dagen achter elkaar een prima stoelgang met weinig buik- en darmklachten, waarna ineens, schijnbaar vanuit het niets, een periode optreedt met hoge aandrang en brijige ontlasting of diarree die enkele dagen kan duren. Vaak wordt er gedacht dat er mogelijk iets verkeerds is gegeten, maar de periodes tussen goede en slechte ontlasting volgen elkaar steeds sneller op en de periodes van slechtere ontlasting kunnen ook langer gaan duren.

Waarom gebeurt dit?

Parasieten kennen een levenscyclus met eitjes, larven en cysten. Als een cyclus is voltooid beïnvloeden de parasieten je darmperistaltiek waardoor er brijige ontlasting of diarree optreedt. Met deze ontlasting verlaat een deel van de parasieten, eitjes, cysten en zelfs larven jouw lichaam om zich in de omgeving verder te verspreiden.

De achtergebleven parasieten beginnen aan een nieuwe levenscyclus waardoor dit een voortdurend proces is en door de aanwezigheid van meerdere levenscycli volgen de periodes van uitscheiding en dus brijige ontlasting zich steeds sneller op.

Klachten passend bij een parasitaire belasting:

• Buikpijn
• Opgeblazen buik
• Brijige ontlasting
• Diarree, soms zelfs met bloed of slijm
• Hoge aandrang, krampen
• Misselijkheid
• Anale jeuk

Soorten parasieten

Er bestaan eencellige en meercellige parasieten.

Eencellige parasieten

Bij de meeste mensen treffen we middels ontlastingsonderzoek eencellige parasieten aan zoals de Blastocystis Hominus en/of Dientamoeba Fragillis. Zoals de naam al zegt: deze parasieten bestaan slechts uit één cel en ze vermenigvuldigen zichzelf door celdeling. Een parasiet worden er twee, twee worden vier, vier worden er acht en zo verder. Dit noemen we exponentiele groei en is de reden waarom klachten in korte tijd fors kunnen toenemen. Een deel van de parasieten verhardt zichzelf tot een cyste. Dit zou je kunnen vergelijken met een minuscule overlevingscapsule. Zo kan de parasiet ook in extreme omstandigheden overleven. Dit maakt een parasiet ook lastig te behandelen omdat de cystes bestand zijn tegen de meeste soorten medicijnen.

Meercellige parasieten

Voorbeelden van meercellige parasieten zijn spoelwormen, lintwormen of aarsmaden. De meeste wormen leggen eitjes in de darmen die met de ontlasting mee naar buiten komen en onder de microscoop gezien kunnen worden. Soms zijn er ook complete wormen zichtbaar in de ontlasting. Lintwormen verpakken de eitjes in segmenten die vervolgens mee naar buiten komen. In de ontlasting kun je dit met het blote oog zien als ‘rijstkorrels’. Aarsmaden zijn kleine witte wormpjes die met name ’s nachts door de anus naar buiten komen, wat een enorme jeuk kan veroorzaken.

Behandelen van een parasiet

De mens heeft al eeuwen lang te maken met parasieten en parasitaire infecties. Vroeger was er minder bekend over hygiëne bij voedselbereiding en de rol daarvan bij het oplopen van infecties. Toch kreeg men niet altijd last van parasieten na het eten van besmet voedsel.

Maagzuur speelt hierin een cruciale rol. Hoe zuurder de maag, hoe kleiner de overlevingskans voor ziekmakende organismen die via de mond naar binnen komen. Daarnaast is het belangrijk om niet alleen de parasiet en al zijn stadia (eitjes, larven, cysten) in aantal te verminderen, maar er ook voor te zorgen dat de situatie in de darmen optimaal is.

Eencellige parasieten maken, in zeer kleine aantallen, deel uit van ons normale microbioom. Volledig af doden is niet noodzakelijk, maar terugdringen tot aanvaardbare aantallen wel. En de oorzaak achterhalen is belangrijk: want waarom kreeg de parasiet de mogelijkheid om zich zo extreem te vermenigvuldigen? Hoe beter de spijsvertering werkt, hoe diverser de samenstelling van je microbioom en hoe gezonder het milieu in de darm, hoe kleiner de kans dat een parasiet zich extreem kan vermenigvuldigen. Door de oorzaak te achterhalen en aan te pakken zorgen we er voor dat na de behandeling de parasitaire overgroei niet opnieuw optreedt.

Het behandelen van een parasitaire infectie bestaat uit de volgende stappen:

• Het optimaliseren van de voeding en spijsvertering, waardoor er én geen onverteerde resten achterblijven in de darm waar de parasiet zich mee kan voeden én er ontstaat een gunstig milieu in de darm
• Het terugdringen en afdoden van de overgroei van de parasiet in al zijn stadia met natuurlijke middelen, deze hebben allen een wetenschappelijk bewezen anti-parasitaire werking.
• Het aanvullen van de gunstige bacteriën in het microbioom middels probiotica en deze voorzien van goede voeding middels prebiotica
• Het herstellen en optimaliseren van de darmwand met natuurlijke middelen